Achter een wijn zit een vrouw, het bewijs met Vanessa Wyckmans-Vaxelaire
Le vif - août 2019
20 augustus, 2019 door
Achter een wijn zit een vrouw, het bewijs met Vanessa Wyckmans-Vaxelaire
Château de Bioul-S.Agr.Wyckmans-Vaxelaire
| Nog geen reacties

Een grote dank aan Sandrine Goeyvaerts en de levendige express

voor het prachtige artikel over het kasteel van Bioul.

Ontdek het in het echt op de expres van 8 augustus hun website en hier onder.


Achter een wijn zit een vrouw, het bewijs met Vanessa Wyckmans-Vaxelaire

Achter een fles wijn gaat een verhaal schuil en steeds vaker een vrouw. Wijnbouwers, in het kleine vat gevallen of later verliefd, ze hebben een veelvoud aan fascinerende profielen. Wat motiveert hen? Tijdens de zomer gingen we op pad om er zeven te verkennen.

Odoo • une photo avec une légende

Odoo • une photo avec une légende

De naam Vaxelaire resoneert noodzakelijkerwijs met Belgische oren: de dynastie is bekend, we komen er niet op terug. Laten we zeggen dat het in dit geval bijna een verhaal is. Daarin brengen de feeën die over de wieg leunen een geschenk: in dit geval een oud kasteel, Bioul, in de Maasvallei, al eeuwenlang een familiebezit. Vergiftigd, de appel? Bijna. Dus Vanessa Vaxelaire en haar man Andy Wyckmans hebben het idee om druiven te maken, wijn, zonder er iets van af te weten. Ex-actrice, Vanessa stort zich als eerste in dit gekke bedrijf: je moet een wijngaard creëren, deze planten, ervoor zorgen en dan proberen om met iets goeds naar buiten te komen. "We hadden vanaf het begin veel geluk, we waren goed omringd. En we vonden Mélanie Chereau, een sensationele vrouw." Als eerste komt Mélanie een handje helpen en wordt de officiële wijnmaker van het landgoed wanneer de oenoloog Duitsers die daar dienst deden, aarzelden bij de oogst. Al tien jaar beheert ze daarom de vaten en de kelder, terwijl Andy zich toelegt op de wijnstokken en Vanessa de communicatie en vooral het wijntoerisme overziet.

Omdat we moeten diversifiëren: dit kasteel is een financiële put. Als de wijngaard zelf in tien jaar tijd in balans is, is dat voor het imposante gebouw nog niet het geval. Na het museum droomt Vanessa van bed and breakfasts - maar zonder daar te wonen wil ze haar privacy en haar joggen voor series kunnen behouden - en heeft ze net een restaurant geopend. "Het is open in het weekend, vanaf vrijdagavond. Wat we daar aanbieden, is in wezen een keuken gericht op onze wijnen." Batte de la Reine, bijvoorbeeld, zou wonderen doen op nauwelijks geopende schelpen, citroen en verse knoflook.

anessa verwoordt simpelweg haar ambities: "We hebben nu elf hectare, wat voor een Belgische wijngaard helemaal niet slecht is, maar we willen sowieso niet de grootste wijngaard van België zijn, alleen de beste." De glimlach die achter deze zin schijnt, mag ons niet het immense werk doen vergeten dat is ondernomen, niet altijd vergemakkelijkt door de klimatologische omstandigheden: dit jaar zullen de Ice Saints bijzonder wreed zijn gebleken: 30 tot 40% verlies door vorst, ondanks de dag ervoor en de strijd middelen.

Fles Bordeaux, het was tijdens het proeven van wijnen uit de Nieuwe Wereld en vervolgens elders dat Vanessa de klik had om haar leven te veranderen: "Het waren voor mij compleet nieuwe sensaties." Maar deze fijnproever hoefde niet per se heb ingewikkelde dingen nodig: "Een lekker stukje vlees, patat, een huisgemaakte béarnaise. Als alles maar van hoge kwaliteit is!" Misschien kan ze hiervan haar motto maken, wie weet?

Aanmelden om een reactie achter te laten